(ανάρτηση αρχείου)


Στην αυγή της δεκαετίας του ’90, ο ιταλοαυστριακός ηθοποιός Τέρενς Χιλ (κατά κόσμον Mάριο Τζιρότι) έκανε μια προσωπική απόπειρα να μεταφέρει τα κατορθώματα του Λούκι Λουκ στο σινεμά, παίζοντας ο ίδιος τον ρόλο του ήρωα στην ταινία «Λούκι Λουκ». Μια μεγάλη αποτυχία. Σε καμία περίπτωση ο Λούκι Λουκ των Μορίς και Γκοσινί δεν έχει το χοντροκομμένο χιούμορ των ταινιών «Τρινιτά», των «σπαγκέτι» γουέστερν στα οποία διέπρεψε ο Τέρενς Χιλ (με τον Μπαντ Σπένσερ). Το ύφος του Τρινιτά χαρακτηρίζει και τον κινηματογραφικό «Λούκι Λουκ» και είναι το στοιχείο που καταστρέφει την ταινία.


Στην ταινία υπάρχει σκηνή που ο Λούκι Λουκ παίζει σκάκι στην όχθη του ποταμιού με την πιστή του φοράδα, τη Ντόλι. Θα παρατηρήσετε πώς για μια ακόμη φορά σε κινηματογραφική ταινία η σκακιέρα είναι τοποθετημένη με λάθος τρόπο (δείτε τα τετράγωνα της α στήλης). Ψιλά γράμματα θα μου πείτε για μία δευτερεύουσας σημασίας ταινία, όταν το ίδιο λάθος ακριβώς έχει διαπιστωθεί στην πιο υποβλητική σκηνή όλης της ιστορίας του κινηματογράφου όπου περιέχεται σκακιστικό παιχνίδι , στην περίφημη σκηνή της «Έβδομης Σφραγίδας» του Μπέργκμαν.