Τη φωτογραφία μου έστειλε ο Ν.Σ. Είναι τραβηγμένη στις 17 Ιουλίου στο κέντρο της πρωτεύουσας της Κολομβίας, της Μπογοτά. Τα μπουφάν και η ψυχρή ατμόσφαιρα δεν παραξενεύουν διότι η πόλη αν και είναι περίπου στη γραμμή του Ισημερινού και δεν γνωρίζει τις τέσσερις εποχές παρά μόνο περιόδους ξηρασίας και βροχών, είναι χτισμένη σε υψόμετρο 2.600 μέτρων και όταν ο καιρός φέρνει λίγο κρύο, γίνεται πολύ αισθητό. Στη φωτογραφία δεν είναι διακριτό, αλλά ο Ν.Σ. μας πληροφορεί ότι η κοπέλα με το άσπρο ρούχο στο δεξί μέρος της εικόνας εκτελεί μια συγκροτημένη με βάση τις σκακιστικές αρχές επίθεση με τα μαύρα (δηλαδή καθόλου χαρακτήρα “σκακιού του δρόμου”) και συγχρόνως θεαματική κερδίζοντας την παρτίδα.
Η Μπογοτά μόνο τον απόηχο γνώρισε, του εμφυλίου πολέμου που διεξαγόταν στις επαρχίες και γέμισε πληγές τη χώρα 52 ολόκληρα χρόνια με εκατέρωθεν θύτες. Το μαρξιστικό FARC, με την πλατιά αγροτική του βάση, θεώρησε το 2016 πως πρέπει να καταπαύσει το πυρ και την πάλη με τον κυβερνητικό στρατό καθώς και με τις παραστρατιωτικές οργανώσεις της άκρας δεξιάς και υπογράφτηκε συμφωνία ειρήνης που δεν εκλήφθηκε ως σαρωτική ήττα γιατί περιλαμβάνει και σημαντικές υποχωρήσεις από τους κυβερνητικούς – το τι θα τηρηθεί δεν το ξέρει κανείς.  Τα καρτέλ της κόκας του Μεντεγίν βεβαίως θα συνεχίσουν να δρουν ανενόχλητα, αλλά αυτό ας υποθέσουμε πως είναι άλλο θέμα και το μέλλον της πολύπαθης χώρας αβέβαιο, όπως συμβαίνει συχνά σε όλη αυτή την ταραγμένη ζώνη της Λατινικής Αμερικής.