Υπέροχα κινηματογραφικά πλάνα αρχείου, τα μόνα σωζόμενα, με τις εμφανίσεις το 1959 και το 1960 του όγδοου στην ιστορία παγκόσμιου πρωταθλητή, του Μιχαήλ Ταλ.

Το στυλ παιχνιδιού του διέφερε κατά πολύ. Είχε ένα «τρελό» τρόπο και μάλιστα κατά την εποχή που κυριαρχούσε ο Μιχαήλ Μποτβίνικ με το ψύχραιμο, ατσάλινο, λογικό στυλ του.

Ο Ταλ έπαιζε λάθος σκάκι. Διασκεδαστικό, θεαματικό, κωμικό, αγωνιώδες, συνδυαστικό, χαώδες, δραματικό. Και κέρδιζε.

Δεν αισθανόταν και πολύ καλά με την επίσημη ψευδορητορεία του σοβιετικού κράτους. Δεν συγκρούστηκε όμως, δεν είχε συγκροτημένη πολιτική συνείδηση. Ζούσε την έντονη ζωή του, κάπως απομακρυσμένος από τα κοινά, και παρόλα αυτά αντιμετώπισε κάποια προβλήματα δυσμένειας όταν κατέστη εμφανές πως δεν ήταν δυνατόν να ξανανεβεί στην κορυφή του κόσμου. Συγκρούστηκε με τον Κάρποβ, από μια στιγμή και μετά.

Η υγεία του, εύθραυστη σαν ανάσα από τα παιδικά του χρόνια, τον πρόδιδε συχνά. Δεν ακολουθούσε κανέναν κανόνα προφύλαξης, υπέφερε στα τελευταία του και έφυγε από τη ζωή μόλις στα 56 του, το 1992.