Γενέθλια έχει σήμερα ο φίλος Ελισσαίος Βλάχος. Να του ευχηθούμε χρόνια πολλά και (ακόμα) πιο δημιουργικά στην διαδρομή και κατά δεύτερο, μόνο όμως αν πρόκειται με βεβαιότητα για ευχή, να έχει την πολυτέλεια να ξεκλέβει ελάχιστο χρόνο για να επιστρέφει για λίγο στο σκάκι που το αγαπά τόσο. Στην Α’ περίοδο του skakistiko υπήρξε και ένας από τους πιο ενεργούς σχολιαστές καθώς και συντάκτης συνεργασιών. Δεν είμαι σίγουρος σε ποιο σημείο της χώρας βρίσκεται τώρα δίνοντας παραστάσεις, αλλά αφού παραδοσιακό δώρο γενεθλίων δεν θα του κάνουμε, θα αναστρέψουμε λίγο τον ρόλο, θα μας προσφέρει εκείνος μια παλιότερή του συνεργασία στο σάιτ, δηλαδή τις παράπλευρες εντυπώσεις του, τις σκακιστικές, από ένα ταξίδι στη Σερβία το 2010.

Στo πλαίσιo της έκθεσης Med I Krv3 με κεντρικό θεματικό άξονα την Ουτοπία, εκτός από τους Έλληνες και Σέρβους εικαστικούς, εκθέτανε έργα τους και καλλιτέχνες άλλων εθνικοτήτων που ζουν και δρουν στις δυο αυτές χώρες. Όπως γνωρίζετε και όπως έχω αναφέρει ξανά, οι σκακιστές έχουμε αποκτήσει μια διαστροφή με τα 64 τετράγωνα και τα σχετικά συνοδευτικά. Είμαστε ικανοί να περάσουμε απαθείς μια σειρά από αριστουργήματα στην αίθουσα κάποιου μουσείου, όμως αν διακρίνουμε, σ’ ένα κατά τ’ άλλα αδιάφορο έργο, σκακιέρα ή πεσσούς, τότε σίγουρα θα σταθούμε να παρατηρήσουμε (κυρίως το αν η σκακιέρα έχει δεξιά λευκό τετράγωνο κι αν τα κομμάτια, που πιθανόν βρίσκονται πάνω της, απεικονίζουν κάποια διάσημη, ενδιαφέρουσα ή έστω νόμιμη θέση). Επόμενο ήταν λοιπόν, καθώς κοιτούσα τα έργα της έκθεσης να σταθώ στις πέντε παραλλαγές του Γάλλου εικαστικού Gaël Roux (Γκαέλ Ρου), με το γενικό τίτλο Les Diagonales du Fou (Οι Διαγώνιες του Τρελλού). Φωτογράφησα τα σχέδια αυτά προκειμένου να τα μοιραστώ μαζί σας. Τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη δεν τον γνώρισα, όμως και οι Σέρβοι εικαστικοί, που είχα την ευκαιρία να συναντήσω, είχαν αγάπη για το σκάκι και μου το απέδειξαν βάζοντας με να παίζω μαζί τους παρτίδες, το τελευταίο βράδυ της παραμονής μου εκεί, μέχρι τις τέσσερις το πρωί.