Στο εμβληματικό διήγημα Τα εγκλήματα της οδού Μοργκ ο Έντγκαρ Άλαν Πόε ισχυρίζεται πως η ικανότητα ανάλυσης ενός ανθρώπου μπορεί να ενισχυθεί με τη μελέτη των μαθηματικών, ενώ μιλάει και για τις δυνατότητες του σκακιστή. Το σκάκι απαιτεί «γνώση, εμπειρία και πολλή εξάσκηση» λέει ο Άγις Πλατής, επαγγελματίας σκακιστής, ο αφηγητής του μυθιστορήματος του Δημήτρη Καπετανάκη – έγραφε ο Φ. Φιλίππου σε μια παλιά λογοτεχνική στήλη κριτικής στο  Βήμα.

Ο Δ. Καπετανάκης, γεννημένος το 1953, πολιτικός μηχανικός, χρησιμοποιεί σαν τόπο δράσης του αστυνομικού του μυθιστορήματος Ας Πέσουμε (πιθανότατα παιχνίδι της γλώσσας με το “ας παίξουμε”- σκάκι) την Ύδρα. Θυμίζει κάτι; Φυσικά και θυμίζει και νομίζω πως ο Καπετανάκης δεν προσπαθεί να το κρύψει, ίσως μάλιστα αποτίει φανερό φόρο τιμής στα προσωπικά του αναγνώσματα και στον Γιάννη Μαρή, τον κλασικό συγγραφέα της αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα που εκτός από Το έγκλημα στην Ύδρα επέλεξε το νησί-συνώνυμο του κοσμοπολιτισμού κατά τις προηγούμενες δεκαετίες και σαν μέρος του σκηνικού και σε άλλα του έργα (καθώς και τη Μύκονο)  με τη δράση να επιστρέφει και στο κέντρο της Αθήνας, στο Ζόναρς, στο Λυκαβηττό…

Ο Καπετανάκης πρωτοτυπεί και έχει ενδιαφέρον και για τους σκακιστές γιατί οι πιθανοί ένοχοι, είναι άτομα υπεράνω υποψίας με αναγνωρισμένη σκακιστική δεινότητα. Ο μυθιστορηματικός ήρωας, ο σκακιστής Άγις Πλατής, σαν νέος Αύγουστος Ντιπέν ή σαν αστυνόμος Μπέκας του Μαρή, επιλύει όλα τα αινίγματα που προκύπτουν από την πλοκή. Φυσικά τον καμβά έχουν συμπληρώσει στα σοκάκια αλλά και τα αρχοντικά του νησιού μεγιστάνες, καλλιτέχνες, μπον βιβέρ κληρονόμοι περιουσιών, μπαργούμεν.

Το Ας Πέσουμε στην Πολιτεία εδώ