Οι νεαροί Μαρξ και Ενγκελς ανταγωνίζονται σε μια παρτίδα σκάκι, ενώ συζητούν ενθουσιωδώς τις ιδέες τους, στη νέα ταινία του Ραούλ Πεκ.

Δεδομένης της τεράστιας επιρροής του στην παγκόσμια ιστορία και πολιτική σκέψη, είναι κάπως παράξενο που δεν υπάρχουν περισσότερες κινηματογραφικές βιογραφίες του Καρλ Μαρξ. Η φιγούρα του Γερμανού θεμελιωτή των σοσιαλιστικών-κομμουνιστικών ιδεών σπάνια παρουσιάζεται ακόμη και στο ευρωπαϊκό σινεμά (για το Χόλιγουντ οι λόγοι είναι προφανείς), πιθανότατα λόγω της μεγάλης πολιτικής φόρτισης και του «δέους» που καταλαμβάνει, ιδίως τους ομοϊδεάτες του κινηματογραφιστές, μπροστά σε μια τέτοια «αποστολή». Από αυτή την άποψη, είναι μάλλον καλό που τη δουλειά ανέλαβε ο πολυταξιδεμένος Αϊτινός Ραούλ Πεκ, δημιουργώντας τελικά ένα fiction πορτρέτο, το οποίο, χωρίς να εντυπωσιάζει, συστήνει με διαύγεια τον συναρπαστικό κόσμο του νεαρού Καρλ Μαρξ.

Στην αρχή του «Οταν ο Μαρξ συνάντησε τον Ενγκελς», όπως είναι ο ελληνικός τίτλος, οι δύο μετέπειτα διάσημοι συνεργάτες διασταυρώνονται για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1844. Ο 26χρονος Μαρξ βρίσκεται εκεί εξόριστος (ήδη) για τις πολιτικές του ιδέες, μαζί με τη σύζυγό του Τζένι· από την άλλη, ο επίσης ιδιοφυής, αλλά και πλούσιος γιος βιομηχάνου, Ενγκελς καταφτάνει από την Αγγλία ως θαυμαστής του έργου του και πρόθυμος να τον βοηθήσει στον εμπλουτισμό του. Οι δύο άνδρες έρχονται σχεδόν αυτόματα κοντά, ενωμένοι από το κοινό τους όραμα, μέσα σε ένα Παρίσι, το οποίο εκείνη την εποχή φιλοξενεί πλήθος ριζοσπαστών. Περνώντας τον χρόνο τους ανάμεσα σε Παρίσι, Βρυξέλλες και Λονδίνο και έχοντας να αντιμετωπίσουν τη λογοκρισία, το κυνηγητό της αστυνομίας, αλλά και τη δυσπιστία των ίδιων των συντρόφων τους, θα καταφέρουν τελικά να συντάξουν, το 1848, το πρώτο εμβληματικό έργο τους: το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο».

Η ευρωπαϊκή συμπαραγωγή (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο), με επικεφαλής τον Πεκ, προσπαθεί, και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέρνει, να ισορροπήσει ανάμεσα στην προσωπική ιστορία του Μαρξ –αλλά και του Ενγκελς, του Προυντόν, του Μπακούνιν και των άλλων μορφών που εμφανίζονται στο φιλμ– και στα πολιτικοϊδεολογικά στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν. Δεν είναι εύκολο, όμως συνολικά η ταινία διατηρεί τα δραματικά της στοιχεία χωρίς παράλληλα να ξεπέφτει στον πολιτικό διδακτισμό ή στην προπαγάνδα.

Πηγή: Καθημερινή 13.11.2017.
Η ταινία παίζεται στις αίθουσες από την προηγούμενη εβδομάδα.