Τέσσερις σκακιστές κρίθηκαν το περασμένο Σάββατο πρωτόδικα ένοχοι από δικαστήριο της Ιταλίας για σειρά από προσυμφωνημένες παρτίδες στο διεθνές όπεν τουρνουά της πόλης Μονταμπελούνα που έγινε τον περασμένο Ιανουάριο. Η υπόθεση αποτελεί το επίκεντρο της σκακιστικής σκηνής της Ιταλίας ενώ καλύπτεται εκτενώς και στα μέσα ενημέρωσης καθώς οι στημένοι αγώνες είναι κάτι που φέρνει στο νου αυτόματα το ποδόσφαιρο. Μια ανάλογη αποκάλυψη για το σκάκι αποτελεί κι αυτή λοιπόν γεγονός.

Ο ένας από τους σκακιστές είναι γνωστός GM από τη Ρωσία που τα τελευταία χρόνια ζει στην Ιταλία και οι άλλοι τρεις Ιταλοί IM. Τα ονόματά τους στο λινκ που βρίσκεται στο τέλος της ανάρτησης. Οι ποινές θεωρήθηκαν πολύ “ελαφριές” (αγωνιστικός αποκλεισμός για 5-7 μήνες στους τρεις και κάτι σαν επίπληξη στον τέταρτο) και μπορούν να αλλάξουν σε δεύτερο βαθμό εκδίκασης. Η έφεση μπορεί να ασκηθεί το αργότερο σε 15 μέρες.

Σύμφωνα με την έκθεση, ο GM προσέφερε σε αντίπαλο τη νίκη με αντάλλαγμα 200 ευρώ και ένας 32χρονος IM επίσης τη νίκη με χρηματικό αντάλλαγμα. Και οι δυο αντίπαλοι αρνήθηκαν και αποφάσισαν να καταγγείλουν.

Ένας από τους καταδικασθέντες ήταν εκτός από παίκτης με κάποιο τρόπο και συνδιοργανωτής του όπεν και κρίθηκε πως γενικώς προσπαθούσε να επηρεάσει αποτελέσματα που θα έπαιζαν ρόλο στην κατάταξη και σε νόρμες τίτλων, προτείνοντας και ενεργώντας διαπραγματεύσεις για τα χρηματικά ποσά, για τις ταρίφες.

* Η υπόθεση δεν είναι για να πέφτουμε από τα σύννεφα. Είναι μια διεθνής πρακτική που έχει παλιές αναφορές στο σκάκι και νομίζω πως όσοι έχουν μερικά χρόνια ενασχόλησης γνωρίζουν πως υπάρχουν συγκεκριμένοι παίκτες, GM συνήθως, οι οποίοι είναι γνωστοί κατά κύριο λόγο για την προθυμία τους να πωλούν παρτίδες και πολύ λιγότερο για την πραγματική τους σκακιστική αξία. Δεν υποστηρίζω ότι είναι πολλοί, αλλά δεν είναι και μια χούφτα. Επίσης σπάνια οι σκακιστές αυτοί ενεργούν ανεξάρτητα, θα έλεγα πάντα έχουν την κάλυψη ή και την ανοιχτή συνεργασία του διοργανωτή για τις μικρές λεπτομέρειες στη διαμεσολάβηση. Για αυτό μερικά τουρνουά έχουν αποκτήσει “όνομα” πως αγοράζεις τίτλους πηγαίνοντας με λιγάκι πιο φουσκωμένη την τσέπη από ό,τι στο σούπερ μάρκετ.

* Η πρακτική αυτή για έναν περίεργο λόγο τυχαίνει μιας ακατανόητης ομερτά από τον σκακιστικό κόσμο που την στηλιτεύει απαξιωτικά σε ιδιωτικές συζητήσεις αλλά ποτέ δεν προσπαθεί να διασώσει την τιμή του αθλήματος απομονώνοντας ουσιαστικά τους σκακιστές που ειδικεύονται στις αγοραπωλησίες ή να καταγγείλει όταν πλέον υπάρχουν και αδιαμφισβήτητες αποδείξεις. Γνωρίζω περιπτώσεις που σκακιστές κατήγγειλαν στον διοργανωτή, και εκείνος περίπου απάντησε “Λες να μην ήξερα όταν τον προσκάλεσα; Τι ψάχνεις παιδί μου…”.

* Η fide για ένα διάστημα θεώρησε τεράστια απειλή για το σκάκι τις περιπτώσεις ηλεκτρονικής υποβοήθησης και σωστά πήρε (αρχικά) μέτρα αποφυγής που κατά τη γνώμη μου, στην αυστηρότητά τους, μετά από ένα όριο διεστράφησαν κατά της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας όλων των συμμετεχόντων σε τουρνουά. Για το πολύ παλιότερο και γνωστότερο αυτό σιωπηλού κώδικα θέμα που συνοδεύει σχεδόν σαν παραδοσιακός κανόνας τον χαρακτήρα συγκεκριμένων τουρνουά δεν ξέρω να ασχολήθηκε ποτέ.

Για τις λεπτομέρειες της υπόθεσης στην Ιταλία το λινκ εδώ