Ο μικρός “Πρίγκηπας των Δράκων” του Μπουτάν γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2016. Μια μέρα θα διαδεχθεί τον Βασιλέα και θα υπηρετήσει το Μπουτανικό έθνος, στην ασιατική χώρα των 700.000 κατοίκων που είναι σκαρφαλωμένη στα βουνά του Θιβέτ και καθώς είναι μικρή και δυσπρόσιτη δεν έχει αποικιστεί ποτέ στην ιστορία της. Έως τότε δεν θα είναι ευτυχισμένο παιδί παρότι έχει προικιστεί με όλες τις προϋποθέσεις σαν πριγκηπόπουλο. Ο βασιλικός οίκος, στις φωτογραφίες που δημοσιεύει συνεχώς πότε του φορά στηθοσκόπιο και τον ντύνει γιατρό, πότε τον στήνει σαν επιστήμονα και νομπελίστα μπροστά από ένα μικροσκόπιο. Νήπιο είναι, ίσως και να κλαίει με όλα αυτά που του συμβαίνουν, αλλά αυτό θα γίνεται χωρίς φλας και μονάχα στα ενδότερα.

Ο Πρίγκηπας των Δράκων οφείλει να ταξιδεύει επίσης. Στο Δελχί, ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι έπρεπε κατά την εθιμοτυπία να του προσφέρει δώρα: Ήταν μια μπάλα ποδοσφαίρου της ΦΙΦΑ από το μουντιάλ εφήβων Κ17 του 2017 και μια σκακιέρα πολυτελείας.


Με την μπλε μπλούζα ο Μπονινσένια και απέναντί του ο Ματσόλα.
Ο Ιταλός επιθετικός Ρομπέρτο Μπονινσένια -γεν. 1943- είναι αυτός που φαίνεται να κερδίζει στο σκάκι αν υποθέσουμε πως έχει τα μαύρα (οι τρεις φωτό της ανάρτησης μεγεθύνονται με κλικ). Έγραψε μεγάλη καριέρα στις Ίντερ και Γιουβέντους καθώς και στην εθνική Ιταλίας. Ο Διακογιάννης στις μεταδόσεις χαιρόταν να προφέρει το επίθετό του: “Βαθιά πάσα του Σιρέα προς στον Μπονισένια…”. Χαρισματικός σκόρερ, ακροβατικός και φυσικά αρκετά ατομιστής.

Ο Σάντρο Ματσόλα -γεν. 1942- με το μουστακάκι του που πάντα ξεχώριζε. Ήταν γιος ενός άλλου θρύλου του ιταλικού ποδοσφαίρου, του Βαλεντίνο Ματσόλα, παίκτη της Γκράντε Τορίνο, της ομάδας που ξεκληρίστηκε σε αεροπορική τραγωδία το 1949.  Η wikipedia γράφει πως ο Φέρεντς Πούσκας μετά τον τελικό του Κυπέλου Πρωταθλητριών το 1964 όπου η Ίντερ κέρδισε τη Ρεάλ Μαδρίτης του είπε: “Είχα παίξει και εναντίον του πατέρα σου. Τον έκανες περήφανο, η φανέλα μου για σένα”. Ο Σάντρο Ματσόλα ως ποδοσφαιριστής έπαιξε όλα τα αθλητικά του χρόνια στην Ίντερ, και τα 17, έχει ένα ρεκόρ ως one-club man.


Αναλύοντας μια παρτίδα σόγκι (γιαπωνέζικου σκακιού) πριν αρχίσει ο ποδοσφαιρικός αγώνας – τον περασμένο Σεπτέμβριο. Το σόγκι είναι πολύ δημοφιλές στη νησιωτική χώρα της Ανατολής και είναι ο βασικός λόγος που το παραδοσιακό παγκόσμιο σκάκι στην Ιαπωνία είναι περιθωριακό παιχνίδι χωρίς διάδοση και με ανύπαρκτα αποτελέσματα σε σκακιστικές ολυμπιάδες κ.λπ. Ό,τι ίσχυε και στην Κίνα με το κινέζικο σκάκι, μέχρι που με κεντρική απόφαση της αθλητικής ηγεσίας πριν δυο-τρεις δεκαετίες αποφασίστηκε να καλλιεργηθεί και το γνωστό σκάκι των άλλων χωρών. Και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε, οι Κινέζοι και οι Κινέζες gm αρχίζουν να κυριαρχούν.

Οι ρίζες του σόγκι, του παιχνιδιού με τα ωραία ποιητικά ονόματα για τα κομμάτια (ευωδιαστό άρμα, ασημένιος στρατηγός) είναι κοινές με το γνωστό δυτικό σκάκι. Βασική διαφορά με το δυτικό σκάκι είναι ότι ο κάθε παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει όσα κομμάτια του αντιπάλου έχει αιχμαλωτίσει. Για αυτό το λόγο τα κομμάτια δεν έχουν διακριτά χρώματα, πράγμα που σημαίνει η φορά των κομματιών και μόνο δείχνει ποιος παίκτης ελέγχει το κάθε κομμάτι.