The Joy Luck Club (1993) του Γουέιν Γουάνγκ. Βασίστηκε σε μυθιστόρημα της Έιμι Ταν που γράφει με πάθος για το τι μένει και τι χάνεται ανάμεσα στις γενιές όσο τα χρόνια περνούν.
Τέσσερις γυναίκες που άφησαν για πάντα πίσω τους την Κίνα για μια καινούργια ζωή στην Αμερική, συγκεντρώνονται μια φορά την εβδομάδα για να παίξουν mahjong (ένα είδος ντόμινο), να γευτούν φαγητά του τόπου τους και να διηγηθούν ιστορίες από τη μακρινή πατρίδα. Όλες τους έχουν ενήλικες κόρες. Στην πορεία αυτών των συναντήσεων στη «λέσχη της χαράς και της τύχης» όπως την έχουν ονομάσει, αποκαλύπτονται κρυμμένα μυστικά από το παρελθόν, ελλοχεύουν συγκρούσεις, αλλά και έντονες συγκινήσεις. Όταν μια από τις γυναίκες πεθαίνει, η κόρη της αποφασίζει να πάρει τη θέση της.
Η «λέσχη της χαράς και της τύχης» του Κινέζου σκηνοθέτη Γουέιν Γουάνγκ που ζει και εργάζεται στην Αμερική, είναι μια συγκινητική ταινία για τις ανθρώπινες ιστορίες όπως διαμορφώνονται μέσα από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες. Με συνεχή φλας μπακ και διαφορετικό αφηγητή, εντυπωσιάζει με την ένταση, τη ζεστασιά, τη γλύκα και τον ουμανισμό που εκπέμπει.
(Δώρα Αναγνωστοπούλου)