Ανάπαυλα στα γυρίσματα του Σιωπηλού Μάρτυρα (Rear Window), 1954. Ο Γουέντελ Κόρεϊ και ο Τζέιμς Στιούαρτ παίζουν μια παρτίδα σκακιού και παρακολουθεί η πριγκήπισσα Γκρέις Κέλι. Όπως συνέβαινε πάντα με τις μεγάλες δημιουργίες του Χίτσκοκ, η ταινία προτάθηκε για τέσσερα Όσκαρ, αλλά δεν πήρε κανένα.
Η ψυχαναλυτική αποτυπωτική ικανότητα του Άγγλου μετρ στον Σιωπηλό Μάρτυρα βρήκε διαχρονική έκφραση, καθώς ο κινητικά καθηλωμένος του απέναντι διαμερίσματος βλέπει τους γείτονες στα κατατμημένα καρέ των φωτεινών παραθύρων χωρίς να επιδρά. Ο ήρωας εθίζεται στην οφθαλμολαγνεία και φτάνει να αγνοεί την όμορφη Λίζα και να αρνείται κάθε ερωτική επαφή μαζί της. Ο θεατής του φιλμ σταδιακά οδηγείται στο να επιθυμεί τον φόνο, κολασμένα σε ένταση επιθυμίας, ο οποίος διαπράττεται τελικά, ποτέ όμως σαν πραγματική ζώσα εικόνα που θα είχε την συνενοχική ανθρώπινη τιμή της. Οι προφητικές ομοιότητες σε όλες τις λεπτομέρειες με τις αχόρταστες κοινωνίες του θεάματος στο διαδίκτυο και στην τηλεόραση μπορούν να θεωρηθούν σκανδαλώδεις.