Ο μύλος Αργυρίου στη συνοικία Μετς υπήρχε στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο τελευταίος ανεμόμυλος της περιοχής που είχε διατηρηθεί κατεδαφίστηκε από τον ιδιοκτήτη του μόλις το 1986.

Το γενικά αξιόπιστο σάιτ chessgames.com διαχειρίζεται στην ονλάιν πλατφόρμα του ένα πλήθος εκατομμυρίων δημοσιευμένων παρτίδων και είναι μια καλή πηγή για αναζήτηση παρτίδων εκτός των γνωστών βάσεων που εγκαθίστανται στον υπολογιστή. Χρήσιμος είναι και ο σχολιασμός των επισκεπτών στις παρτίδες. Ανάμεσα σε πρόχειρα και χωρίς νόημα σχόλια θα βρείτε και σχόλια σημαντικά που συνεισφέρουν με βελτιώσεις στις βαριάντες, ιστορικά στοιχεία, γενική συζήτηση για τους παίκτες και την θεωρία, γενικές σκακιστικές εκτιμήσεις με αφορμή κάθε παρτίδα.

Φυσικά υπάρχουν μερικά λάθη στις καταγραφές ονομάτων και κινήσεων και είναι αναπόφευκτο σε μερικές παλιές παρτίδες, άλλωστε το ίδιο συμβαίνει με τις βάσεις που διακινούνται ως εμπορικά προϊόντα. Μάλιστα υπάρχει το πλεονέκτημα πως οι διορθώσεις όταν επισημανθούν καταχωρούνται αμέσως και δεν περιμένουν μια επόμενη έκδοση όπως οι οφλάιν βάσεις.

Οι συντάκτες του chessgames.com  δημοσίευσαν στις 4 Αυγούστου 2011, στη δημοφιλή καθημερινή στήλη “game of the day”, μια παρτίδα που εικάζεται ότι έχει παιχτεί με αλληλογραφία μεταξύ των πόλεων του Λονδίνου (λευκά) και της Αθήνας (μαύρα), το μακρινό 1897 και καταλήγει με νίκη των Αθηναίων, με σύντομο ματ του Λεγκάλ. Φυσικά, είναι δύσκολο να πειστεί κάποιος πως η παρτίδα είναι αυθεντική, με δεδομένο πως η σκακιστική δραστηριότητα στην παλιά Ελλάδα ήταν ανύπαρκτη. Επίσης οι Άγγλοι υπήρξαν αρκετά πατριδόφιλοι για να  “κατεβάσουν” μια τόσο αδύναμη σκακιστικά ομάδα αλληλογραφίας της μητρόπολης του Λονδίνου η οποία χάνει σαν πρωτόπειρη από ομάδα της ασήμαντης και μακρινής Αθήνας.  Η πρώτη μου εντύπωση ήταν πως ίσως η Αθήνα να ήταν η πόλη της Γεωργίας των ΗΠΑ.  Οι σχολιαστές του chessgames.com διαβεβαιώνουν όμως πως πρόκειται για την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Πιθανότερο είναι εφόσον η παρτίδα είναι αυθεντική ή το αποτέλεσμα να έχει μπει ανάποδα ή να πααίχτηκε μεταξύ Άγγλων που βρίσκονταν στην Αθήνα για διπλωματικούς λόγους, εμπόριο κ.λπ. με κάποια αντίστοιχη συμπατριωτών τους στο Λονδίνο.

Οι Άγγλοι έπαιρναν το σκάκι με ταχυδρομική αλληλογραφία πολύ στα σοβαρά (ιστορικά έμειναν τα ματς Λονδίνου – Εδιμβούργου και Λονδίνου – Παρισιού του 19ου αιώνα που έδωσαν τα ονόματά τους στα συστήματα ανοιγμάτων Σκωτική και Γαλλική) για να επιτρέψουν τέτοια αστεία.

Το σκάκι με αλληλογραφία διατηρεί στις μέρες μας την ιστορική ονομασία του, αλλά μόνο αυτή. Λειτουργεί ως κάτι ολότελα διαφορετικό, είναι σκάκι μεταξύ χρηστών με υπολογιστές και η ανάλυση γίνεται με ένα χαρμάνι από τις πιο ισχυρές μηχανές, ενώ βέβαια οι κινήσεις στέλνονται μέσω ίντερνετ. Είναι σημαντικός μοχλός της θεωρίας καθώς οι εξελίξεις στα ανοίγματα και σε θέσεις τυπικού μέσου παρτίδας που προκύπτουν από χαρακτήρα ανοιγμάτων όταν παρουσιάζονται καμιά φορά στις σκακιέρες μεγάλων over the board τουρνουά συχνότατα έχουν δοκιμαστεί ως ιδέες πρωτύτερα στο correspondence chess μεταξύ αγνώστων στο ευρύ κοινό παικτών “αλληλογραφίας”.