“Πεταλούδες σε διάφορους τόπους, με διάφορες αμφιέσεις: χαριτωμένο αγοράκι με φουφούλες και ναυτικό πηλήκιο· ψιλόλιγνος εκπατρισμένος κοσμοπολίτης με σπορ παντελόνι και μπερέ· παχύς ηλικιωμένος κύριος, ασκεπής με σορτς.”

Ένας λογοτέχνης του 20ού αιώνα, με γνωστή λατρεία για το σκάκι -είχε συνθέσει και σκακιστικά προβλήματα- ο οποίος κατέχει ιδιαίτερη θέση στη σκακιστική λογοτεχνία όλων των εποχών με το εμβληματικό έργο “Άμυνα του Λούζιν” (όπου σκιαγραφείται ο ιδιοφυής σκακιστής, αλλά σε κατάσταση ψυχικής ασφυξίας Λούζιν) σε φωτογραφία που τον απαθανατίζει σε εξόρμηση πεταλούδας, κοινό σπορ μεσοαστών και μεγαλοαστών Ευρωπαίων, καθώς και αποικιοκρατών που δεν υπάρχει πια – παρωχημένο και ηθικώς μη ορθό.
Αριστερά η σύζυγός του Βέρα που η γραφή μας λέει ότι γεννήθηκε δύο φορές: το 1902, αλλά και στις 8 Μαϊου του 1923 στο Βερολίνο, που συνάντησε, έναν ποιητή, τον οποίο θαύμαζε και ο οποίος έμελλε να την θαυμάσει από την πρώτη στιγμή και για πάντα. Όταν ο πατέρας του λογοτέχνη φυλακίστηκε από τις ρωσικές αρχές για την πολιτική δραστηριότητά του, ο οκτάχρονος τού πήγε δώρο στο κελί του μια πεταλούδα. Κατά την περίοδο της παραμονής του στην Ευρώπη, επισκέφθηκε όλα τα μουσεία με συλλογές πεταλούδων. Σε ένα είδος πεταλούδας έχει δοθεί το όνομά του. Πρόκειται φυσικά για τον Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ.