Του Παναγιώτη Κονιδάρη

Εκεί που αγκαλιάζονται ο Σάβας με τον Δούναβη, συναντά κανείς την «Λευκή πόλη», το Βελιγράδι. Μια πόλη που δεν εξαπλώνεται κομπάζοντας στα ύψη των ουρανών, αλλά μάλλον ξαπλώνει ταπεινά και κουρασμένα στις όχθες των πλωτών ποταμών. Μια πόλη που τρέχει στις φλέβες της αίμα από αμέτρητες ράτσες, όλες όσες διάβηκαν από κείνο το ιστορικό σταυροδρόμι.
Μια πόλη τυραννισμένη, που ηττήθηκε και ισοπεδώθηκε αμέτρητες φορές και στην οποία συναντά κανείς ακόμα τα κουφάρια από βομβαρδισμένα κυβερνητικά κτίρια, σαν τοτέμ ενός καταχθόνιου θεού. «Γιατί διατηρείτε αυτά τα φαντάσματα;» ρωτάς με την αφέλεια του τουρίστα.
«Για να θυμόμαστε…» είναι η αβίαστη απάντηση.
Ωστόσο, δεν είναι μια πόλη φαντασμάτων, σφύζει από νεανικότητα, ζωή, ρυθμό. Μια βόλτα στην πολύβουη Μιχαϊλόβα ή στην γοητευτική Σκανταρλία αρκεί για να το επιβεβαιώσει. Και κάτι ακόμα, η πόλη δεν είναι «δήθεν». Πολλά παζαρεύτηκαν μετά τον πόλεμο και τους βομβαρδισμούς, αλλά αυτό που η πόλη δεν φαίνεται να ξεπούλησε στις σειρήνες της Εσπερίας ήταν η χαρμόσυνη σερβική ψυχή, τουλάχιστον όχι όλη, όχι ακόμα…
Στο Βελιγράδι λοιπόν με καλούς φίλους: Νίκος Μενδρινός, Νίκος Σιδηρόπουλος, Ανδρέας Παπασταυρόπουλος (και η αφεντιά μου) για το πανίσχυρο τουρνουά λύσης σκακιστικών προβλημάτων (7GM- 4 IM- 4 FM, 30 συμμετοχές από 11 χώρες). Το τριήμερο αγωνιστικό πρόγραμμα περιλαμβάνει και (καλλιτεχνικές) σκακιστικές διαλέξεις, διαγωνισμούς λύσης με fairy κομμάτια, διαγωνισμούς σύνθεσης και άλλες ομορφιές.
Οι συμμετοχές: matplus.net/pub/SerbiaOpen_2018.pdf
Και το πρόγραμμα: matplus.net/pub/BPCF2018.pdf
Δεν θα μείνουμε όμως εκεί. Θα γευτούμε το καλό και φτηνό φαγητό, θα δοκιμάσουμε τις εξαιρετικές σέρβικες μπίρες, θα απολαύσουμε την παρέα με τους φίλους λύτες (από τον ιδιοφυή καλαμπουρτζή Μάριαν μέχρι τον αλέγκρο Βραζιλιάνο Ρόλαντ), θα χαρούμε τις μυρωδιές της ανθισμένης πόλης κοντά στον πύργο Νεμπόισα, όπου φυλακίστηκε ο Ρήγας. Εν ολίγοις, θα κλέψουμε λίγη από την γοητεία της πολυπολιτισμικής Λευκής Πόλης. Γιατί, το ξέρετε πια, το σκάκι είναι μόνο η αφορμή.