Το μαγαζί της οδού Ποτιέ, Χανιά 1989. Πίσω από το άψυχο υλικό με τις σκακιέρες βρισκόταν ο άνθρωπος που τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ήταν η ψυχή του χανιώτικου σκακιού, ο Αθανάσιος Διαμαντόπουλος, ο πρώτος επίσημος πρωταθλητής της πόλης. Σε ένα στενό δίπλα από το παλιό λιμάνι, δίπλα στα κοσμηματοπωλεία και στα φαστφουντάδικα και στα καφέ, διατηρούσε για δεκαετίες το κατάστημα “Ματ”, τον δικό του παράδεισο. Η βιτρίνα ολόκληρη καθώς και το ίδιο το μαγαζί είχε αφιερωθεί στο σκάκι με μια απίστευτη συλλογή πρακτικών και διακοσμητικών σκακιερών. Λιγοστά τα πλαστικά εκθέματα, τα περισσότερα ήταν χειροποίητα. Ξεκίνησε την εμπορική του δραστηριότητα από αγάπη στο σκάκι και μόνο, τι να κερδίσει, ενώ πολλά από τα σετ που κοσμούσαν το μαγαζί “δεν ήταν για πούλημα” όπως έλεγε ο ίδιος με σταθερό ύφος. Το πρωτότυπο κατάστημα είχε αναφερθεί πολλές φορές σε ξένους τουριστικούς οδηγούς. Ήταν το πρώτο αμιγώς σκακιστικό κατάστημα στην Ελλάδα, που άνοιξε τη δεκαετία του ’60, όταν το σκάκι ήταν ακόμα επίσημα στην κατηγορία των “τυχερών παιγνίων”.
Σχετικό άρθρο της Κατερίνας Νίκα και του Ηλία Κουρκουνάκη, είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 7 του περιοδικού “Κάισσα”.