Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ο Πολ Μόρφι είχε πρακτικά εγκαταλείψει το σκάκι, το παιχνίδι που ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να κάνει καριέρα ως δικηγόρος και μετά βυθίστηκε σε αξεπέραστα προβλήματα που συνέτειναν στον πρόωρο θάνατό του. Οι τελευταίες καταγεγραμμένες παρτίδες του ήταν το 1869 με αντίπαλο τον στενό φίλο του Τσαρλς Μοριάν, σε φιλικές, ανεπίσημες σκακιστικά, συναντήσεις. Σε μια παρτίδα που χάρισε από την αρχή τον ίππο στο β1 (ήταν συνήθεια τότε ο ισχυρότερος παίκτης να ξεκινά με μειονέκτημα υλικού) προσέφερε στο άνοιγμα μια ωραία ιδέα, που περιγράφεται σε σημερινό άρθρο στο chess.com εδώ