To σκάκι τον περίμενε πάντα, το γωνιακό τραπέζι ήταν πάντα κρατημένο γι’ αυτόν. Ακόμα και όταν το καφενείο ήταν γεμάτο, το τραπέζι ήταν όλο δικό του, γιατί κανένας άλλος δεν ήθελε να κάθεται τόσο κοντά του. Μελέτησε το σκακιστικό πρόβλημα και τοποθέτησε τα πιόνια. Ήταν ένα πρόβλημα που απαιτούσε πονηριά και έβαζε στο παιχνίδι δύο αξιωματικούς. «Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε δύο κινήσεις». 0 Γουίνστον σήκωσε τα μάτια στο πορτρέτο του Μεγάλου Αδελφού. Τα λευκά πάντα κερδίζουν, σκέφτηκε με νεφελώδη μυστικοπάθεια. Πάντα, χωρίς εξαίρεση, έτσι είναι κανονισμένα. Από καταβολής κόσμου, σε κανένα σκακιστικό πρόβλημα δεν έχουν ποτέ κερδίσει τα μαύρα. Αυτό δεν συμβόλιζε τον αιώνιο αναπότρεπτο θρίαμβο του Καλού επί του Κακού; To τεράστιο πρόσωπο τον ατένιζε, γεμάτο ήρεμη δύναμη. Τα λευκά κάνουν πάντα ματ.
………………………………..
Ξανάβαλε στη θέση του τον αξιωματικό, αλλά για την ώρα δεν μπορούσε να μελετήσει σοβαρά το σκακιστικό πρόβλημα. Οι σκέψεις του χάνονταν και πάλι. Σχεδόν ασυνείδητα, χάραξε με το δάχτυλό του στη σκόνη του τραπεζιού: 2 + 2 = 5.
«Δεν μπορούν να μπουν μέσα σου», είχε πει εκείνη. Κι όμως, μπορούσαν να μπουν μέσα σου. «Ό,τι σου συμβαίνει εδώ είναι για πάντα», είχε πει ο Ο’Μπράιεν.”
Τζορτζ Όργουελ, «1984» (μετάφραση Νίνα Μπάρτη)

Σκακιστική σκηνή από την καταπληκτική κινηματογραφική μεταφορά του oργουελιανού «1984», του σκηνοθέτη Μάικλ Ράντφορντ. Εδώ, εμφανίζονται ο Τζον Χαρτ (στο ρόλο του κεντρικού ήρωα Ουίνστον Σμιθ) και η Σουζάνα Χάμιλτον ως Τζούλια. Αλλά κάτι που είναι αδύνατον να λησμονηθεί είναι η σχεδόν υπνωτιστική ερμηνεία του Ρίτσαρντ Μπάρτον στο ρόλο του ανακριτή (ο τελευταίος ρόλος της ζωής του, πέθανε λίγο μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων).

Το γνωστό μελλοντολογικό σχόλιο για την κατάσταση στον πλανήτη που γράφτηκε στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια της δεκαετίας του ’40 ευτύχησε στο συγκεκριμένο κινηματογραφικό εγχείρημα. Η διαρκής απειλητική ατμόσφαιρα και η ψυχική ερημιά που νιώθουν οι ισχνοί και αποκαμωμένοι πολίτες της φανταστικής Ωκεανίας, όπως περιγράφονται στο πιο πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα δυστοπίας, μεταφέρονται θαυμάσια ως αίσθηση στο θεατή.

Το κινηματογραφικό 1984 στο imdb.com εδώ