Εικόνες

Πρωτομαγιά του 1972 στην παραλία Κοπακαμπάνα, στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η σκακιστική υφήλιος περίμενε με αγωνία την έναρξη του ματς Σπάσκι – Φίσερ στο Ρέικγιαβικ. Η Βραζιλία, μια χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο και στην οποία το σκάκι είναι τελείως περιθωριακό άθλημα βλέπει σαν πιθανό μελλοντικό κάτοχο του παγκόσμιου σκακιστικού θρόνου τον νεαρό Ενρίκε Μέκινγκ ο οποίος φέρνει σπουδαία αποτελέσματα και πολλές πρωτιές στα κορυφαία διεθνή τουρνουά της εποχής.
Λόγω των επιτυχιών του Μέκινγκ, το σκάκι γνωρίζει μια μικρή δημοσιότητα στη χώρα, εκείνες τις μέρες του 1972.

Στη φωτογραφία δίνει σιμουλτανέ σε 13 σκακιέρες ο Χέρμαν Κλάουντους Φαν Ριεμσντέικ, που γεννήθηκε στην Ολλανδία αλλά πολύ μικρός σε ηλικία ήρθε στη Βραζιλία με την οικογένειά του, πολιτογραφήθηκε Βραζιλιάνος και έπαιξε 11 φορές για τη νοτιοαμερικανική χώρα σε σκακιστικές ολυμπιάδες. Είναι μια προσωπικότητα τεράστιου κύρους στη σκακιστική κοινότητα της Βραζιλίας και έχει βοηθήσει με όλους τους τρόπους νεαρούς σκακιστές της χώρας για δεκαετίες.

Αλεξάνδρεια από τον Καβάφη στον Μ.Αλέξανδρο – Ιστορία και Αρχιτεκτονική – Δυο ελληνικά τετράγωνα

Αλεξάνδρεια από τον Καβάφη στον Μ.Αλέξανδρο – Ιστορία και Αρχιτεκτονική – Δυο ελληνικά τετράγωνα του Νικόλα Σφήκα με τη συμβολή της Μαργαρίτας Σάκκα-Θηβαίου

Το πόνημα του Νικόλα Σφήκα ανιχνεύει τη θεαματική ανάπτυξη και τη θλιβερή παρακμή της Αλεξάνδρειας, από τα πτολεμαϊκά θαύματα, τη Βιβλιοθήκη, το Μουσείο, τον Φάρο, τα Ανάκτορα και τη ζωτικότητα των λιμανιών, μέχρι την κατάρρευση, τους σεισμούς, την αλλαγή της ακτογραμμής, τη χλωρίδα και την πανίδα, τις καταστροφές, τις διώξεις, τους πολέμους και τις έριδες, τα δύσκολα χρόνια, τις πανδημίες, την ορμή του Ισλάμ, τις κατακτήσεις, το εμπόριο, τα υλικά, τη ρυμοτομία και τα αρχιτεκτονικά ρεύματα. Στη συνέχεια, αναλύει την Αραβική Αναγέννηση και παρουσιάζει την εκρηκτική άνθηση, τη νέα αρχιτεκτονική, την εκλεκτικιστική, τα θέατρα, τους δρόμους, τις πλατείες, τη συγκοινωνία, τα εστιατόρια και τα καφέ, τις διασκεδάσεις και τα θέατρα. Περιγράφει την πολυπολιτισμική κοινωνία της πόλης, τη δομή των Αιγυπτιωτών και τη σχέση τους με τις άλλες ράτσες και τις άλλες γλώσσες. Αναδεικνύει το μεγάλο έργο των Ελλήνων μηχανικών, που συνέβαλε στην αναγέννηση.

Τα κεφάλαια διαρθρώθηκαν με βάση την ιστορική διαδρομή της Αιγύπτου και περιέχουν σε σύνολο 208 σελίδων διάστασης Α4, 170 φωτογραφίες, δέκα χάρτες με τον χάρτη του αστρονόμου Αλ-Φάλακι σε διάσταση Α3. Στο πλούσιο σύνολο των φωτογραφιών περιλαμβάνονται σημαντικές γκραβούρες του 18ου και 19ου αιώνα, ο Χριστός Μέγας Αρχιερέας του Παλλαδά, το ψηφιδωτό της Αλεξάνδρειας από τα Γέρασα κ.ά.

Σε ξεχωριστές ενότητες είναι τα αρχοντικά του Quartier Grec, της Πηνελόπης Δέλτα, του Σαλβάγου, του Γούσιου κ.ά., δηλαδή το τετράγωνο των κροίσων, που επισκεπτόταν ο Καβάφης, και τα Σχολεία του Σάτμπυ. Τα αντίστοιχα ρυμοτομικά σχέδια παρουσιάζονται σε διάσταση A2.

Πρόκειται για το έκτο λεύκωμα του Δρ. Νικόλα Σφήκα, που εκδίδεται από τις εκδόσεις ΑΩ με την ευγενική χορηγία της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου ΕΚΚ.

Ο Αλφόνσο διδάσκει Μπρονστάιν του Νικόλα Σφήκα εδώ

Σκάκι και πορνογραφία

Συνεργασία για το skakistiko του Χρήστου Νάτση

Συμβολοποιώντας την αναμέτρηση ως μια τελετουργία που μετριάζει την απόλυτη εχθρότητα μέσα από την οξύνοια και την ευγένεια των χειρονομιών, το σκάκι προσφέρεται για πλείστες όσες μεταφορικές χρήσεις. Δεν είναι καθόλου παράδοξο που έχει χρησιμοποιηθεί στον κινηματογράφο σε περιπτώσεις που χρειάζεται να τονιστεί το υψηλό επίπεδο στο οποίο βρίσκονται οι εχθροί στην προσπάθειά τους να εξοντώσουν ο ένας τον άλλο. Από τον Σέρλοκ Χολμς εως τον Τζέημς Μποντ, η σκακιέρα γίνεται ο χώρος της ανάπτυξης της εχθρότητας με άλλα μέσα. Περισσότερο κιόλας, θα έλεγε κανείς ότι το σκάκι προειδοποιεί τους θεατές: ενώ εδώ η εχθρότητα είναι περιορισμένη, εκεί έξω τα πράγματα δεν αστειεύονται: το ματ είναι οριστικό και σημαίνει όντως θάνατο.

Στο βαθμό που το φλερτ νοείται και ως -ή μάλλον κυρίως ως- αναμέτρηση, όπου το κάθε μέρος προσπαθεί να καθοδηγήσει το άλλο στα δικά του μονοπάτια, στις δικές του βαριάντες, το σκάκι προσφέρεται και για να εξεικονίσει μεταφορικά το ερωτικό παιχνίδι. Σκοτεινές Βασίλισσες και Κολασμένοι Αξιωματικοί εξυφαίνουν τις παγίδες τους, που, σε αντίθεση με την περίπτωση της εχθρότητας, οδηγούν εδώ πάντα σε αίσιο τέλος, αυτό της ισοπαλίας στην κλινοπάλη.

Τι γίνεται όμως όταν περάσει κανείς από τον “κανονικό” κινηματογράφο στην πορνογραφία; Πώς ενσωματώνεται το σκάκι στην αναπαράσταση της προετοιμασίας μιας σεξουαλικής πράξης που σκοπό έχει κυρίως να ερεθίσει τον θεατή; Εκεί θα μπορούσε κανείς να παραφράσει τον Χέγκελ, και την αναφορά του στο πολίτευμα, λέγοντας ότι κάθε χώρα έχει την πορνογραφία που της αξίζει. Εννοώντας πως ο ειδικός τρόπος αναπαράστασης του σεξ ακολουθεί γενικότερες σταθερές στην πρόσληψη του κοινωνικού βίου εν συνόλω. Εδώ εντάσσεται και το σκάκι.

Θα περιοριστώ σε δύο παραδείγματα, ένα από τη γαλλική πορνογραφική σκηνή και ένα από την αμερικανική, για να δείξω όχι μόνο την διαφορά στον ορίζοντα προσδοκιών του θεατή αναφορικά με το σεξουαλικό παιχνίδι, αλλά και σε σχέση με το ίδιο το σκάκι.


Στην σκηνή του στούντιο Marc Dorcel Βασιλικός εραστής, η Alexis Crystal απεικονίζεται με ένα μιξ περιβολής αμαζόνας και κοσμικής κυρίας (μποτίνια με τακούνι αντί μπότες ιππασίας, ασορτί με κολάν και αυστηρό πουκάμισο) να παραδίδει σε έναν υπηρέτη το άλογο της. Εν συνεχεία μπαίνει στο σαλόνι του τεράστιου κάστρου της όπου και, παρουσία βουβών θεατών, κερδίζει με αυτοπεποίθηση έναν επίσης σιωπηλό άντρα. Εν συνεχεία, η δράση μετατοπίζεται σε ένα από τα μπουντουάρ του κάστρου, όπου ο ηττημένος προσφέρει τις σεξουαλικές υπηρεσίες του στην Alexis και την ερωμένη της, την στιγμή που μια δεύτερη ερωμένη παρατηρεί, καταγράφοντας στην κάμερα, τα τεκταινόμενα.

Ο «γαλλικός τρόπος» περιλαμβάνει σενάριο που αρδεύει από τα στρώματα της ιστορίας. Η σεξουαλική επιθυμία σκηνοθετείται σε μια πολλαπλότητα διακειμενικών αναφορών. Από εδώ περνούν οι λιμπερτίνοι, ο Λακλό των Επικίνδυνων σχέσεων, ο Σαντ κλπ. Η αμαζόνα-σκακίστρια καθοδηγεί το θύμα της στην απόλαυση και ελέγχει την επιθυμία του, όπως ελέγχει το μεγάλο κάστρο της. Το σεξ είναι μια ιεραρχική υπόθεση, στην οποία βαριεστημένοι απόγονοι ευγενών προσθέτουν σκηνοθετικά καρυκεύματα για να την νοστιμίσουν. Παράλληλα η χρήση της κάμερας τονίζει τον διπλά αναπαραστατικό χαρακτήρα της σκηνής: δεν παίζουν απλώς θέατρο για μας, τους θεατές, αλλά και μεταξύ τους, η αναπαράσταση ως παιχνίδι βρίσκεται και μέσα στην αφήγηση.

Το μόνο που θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε εδώ είναι ότι ο άψογος κατά τα άλλα στις λεπτομέρειες Ντορσέλ, έχει στήσει την σκακιέρα λάθος (η Alexis Crystal παίζει Λευκή κι έχει τη Βασίλισσα δεξιά του Βασιλιά, δηλαδή στη στήλη ε και όχι στη δ). Ενδιαφέρον έχει ότι αν η τοποθέτηση ήταν σωστή θα είχαμε, όπως φαίνεται από τις πρώτες κινήσεις που είναι και οι μόνες που δείχνει με σαφήνεια ο σκηνοθέτης, μια επίθεση Τρομπόφσκυ (1.δ4 Ιζ6 2. Αη5), ένα σχετικά σπάνιο άνοιγμα σε υψηλό επίπεδο, το οποίο ωστόσο είχε χρησιμοποιήσει ο Μάγκνους Κάρλσεν στην πρώτη παρτίδα του ματς εναντίον του Σεργκέι Καριάκιν για το Παγκόσμιο του ’16. Η επιλογή του Κάρλσεν ήταν ένα σκακιστικό σχόλιο στην πρόσφατη τότε εκλογή του Τραμπ.


Αντίθετα, η August Ames και η Lana Rhoades στη σκηνή Σκακιστική αναμέτρηση, του στούντιο Girls Way, βρίσκονται σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον: πρώην συμπαίκτριες στο τοπικό κλαμπ σκακιού της πόλης τους, χαμένες απο το κολέγιο και μετά, συναντιούνται στο κρεβάτι ενός τυπικού δωματίου, ντυμένες πρόχειρα για να θυμηθούνε τα παλιά. Το παιχνίδι όμως δεν προλαβαίνει να τελειώσει καθώς οι ερωτικές περιπτύξεις θα αντικαταστήσουν τις μανούβρες των κομματιών στη σκακιέρα.

Καμία ιεραρχία εδώ. Κανένα φλερτ σεναριακά προκαθορισμένο. Ο αυθορμητισμός κυριαρχεί σε σχέση με την προετοιμασία, οι κινήσεις, ερωτικές και σκακιστικές, είναι γρήγορες και αντιστοιχούν σε δυναμικές εικόνες παρά σε στατικά κάδρα. Το σεξ εδώ δεν είναι αναμέτρηση αλλά παιχνίδι, σχεδόν αθώο παρά τον χαρντκόρ χαρακτήρα όσων απεικονίζονται -γεγονός σίγουρα όχι άσχετο με το πώς φαντάζεται ο μέσος άντρας δυο λεσβίες να ερωτοτροπούν.

Η Αμερική σε αντίθεση με τη Γαλλία είναι η χώρα της ιστορικής επιφάνειας. Χωρίς τίτλους ευγενείας αλλά με μόνη την προσωπική αξία, που προσμετράται κυρίως σε χρήμα και όχι σε τίτλους, σε απτές δηλαδή επιτυχίες αποτελέσματος. Το φλερτ δεν εκκινεί από πάγιες ιεραρχικές σχέσεις αλλά από δυναμικές αλληλεπιδράσεις. Παρόμοια, και το σκάκι δεν αποτελεί το «βασιλικό παιχνίδι» που αποτελεί το απαραίτητο συμπλήρωμα στην καλλιέργεια κάποιου, που θα τον ολοκλήρωνε παράλληλα με τις λογοτεχνικές και μουσικές του γνώσεις, αλλά ένα σπορ. Η Lana και η August θα μπορούσαν με τα κολάν και τα σορτς τους να παίζουν στις υπαίθριες σκακιέρες του Σέντραλ Παρκ μπλιτσάκια. Η Alexis, στον αντίποδα,δεν θα μπορούσε να βγει από την παρισινή λέσχη της με τα βαριά κομμάτια και τα ρολόγια που μετράνε τον χρόνο αργά.

Σχηματικά βέβαια όλα αυτά, αλλά δηλούν την αναμέτρηση δυο κόσμων. Το ποιος κέρδισε το ξέρουμε, μετά τον Μπόμπι Φίσερ. Ας θυμηθούμε πόσο παραστατικά το περιγράφει ο Βιτόριο Τζακοπίνι στον Βασιλιά σε καταδίωξη:

«Μαλάκες από την Κεντρική Ευρώπη, μισοριξιές midcult, περιφερόμενες βαριεστημάρες. Οι επίσημοι υμνητές του παιχνιδιού των βασιλιάδων είναι μια ξιπασμένη, κλειστή αδελφότητα σπιούνων. Ανοίγουν το στόμα τους και αποφθέγγονται ηδονισμένοι από την ίδια τους την επιτηδευμένη ευγλωττία. Φράσεις και έννοιες περίτεχνες, λογοπαίγνια, τολμηροί και εξεζητημένοι συλλογισμοί· η ιδέα ότι το σκάκι είναι ευγενές και απόκρυφο γνωστικό αντικείμενο. […] Η αξιωματική συγγένεια ανάμεσα στο σκάκι και την επιστήμη, ανάμεσα στο σκάκι, στις καλλιεργημένες τάξεις και στην κουλτούρα. Ο μπαγιάτικος συνδυασμός ανάμεσα σε σκάκι, κάπνισμα πίπας και συγκρατημένες απόπνοιες από ουίσκι και άφτερ σέιβ.

»[…] Ο  Μπόμπι στέλνει στο διάολο όλη αυτή τη ρητορική. […] Οι αρχές που τον κατευθύνουν είναι ο αντικομφορμισμός και η ασέβεια. Ούτε είκοσι χρονών καλά καλά, βρίσκεται ήδη εκεί και επαναπροσδιορίζει κριτήρια και παραμέτρους. Είναι η ζωντανή απόδειξη μιας επανάστασης, η εκκεντρική και αιφνιδιαστική ενσάρκωση ενός άλλου τρόπου ύπαρξης και παιχνιδιού. Πρέπει να είμαστε απολύτως σύγχρονοι: έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση. […] Γι’ αυτόν το σκάκι είναι ένα άθλημα όπως όλα, ανταγωνισμός. Στο μυαλό του έχει την πυγμαχία ή το μπάσκετ». (Βιτόριο Τζακοπίνι, Βασιλιάς σε καταδίωξη, μτφρ. Παναγιώτης Σκόνδρας, Κέδρος,Αθήνα 2008, σ. 103-4).

Καλή Χρονιά!


Φωτ. του Στιβ ΜακΚιούρι, μια παρτίδα σκακιού σε ραφτάδικο στην πόλη Τζοντπούρ της Ινδίας.

Πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε [….]. Να γιορτάσουμε όχι τίποτα πολύ μεγαλειώδες παρά την κάθε μικρή νίκη στο χρόνο που η κατάτμησή του στο ημερολόγιο διευκολύνει το μυαλό να της δίνει σχηματάκι. Εύχομαι υγεία, πολλές προσωπικές μικρές ευτυχίες, σχέδια που αδιάφορο αν θα ματαιωθούν ή θα πάρουν την σειρά τους για τα καλά, ασυννέφιαστα πρόσωπα των δικών μας ανθρώπων και ό,τι μπορεί να ορίζεται σαν αίσθηση από την ωραία λέξη ανοιχτωσιά.
Νέες αναρτήσεις από τις 2 Ιανουαρίου.

Μια λευκή σκακιέρα κι ένα γοβάκι

Του Παναγιώτη Κονιδάρη

Αξίζει κανείς να θυσιάσει την απόλαυση ενός ηλιόλουστου χειμωνιάτικου πρωινού στην Μαδρίτη, αν είναι να επισκεφτεί το κτιριακά αδιάφορο αλλά καλλιτεχνικά εξαιρετικό, μουσείο Ρέινα Σοφία.

Δεν είναι μόνο η επιβλητική, συγκλονιστική Γκερνίκα ή το πλήθος των άλλων αριστουργημάτων του κυβισμού, του σουρεαλισμού ή του μοντερνισμού που κάνουν την επίσκεψη στο μουσείο επιβεβλημένη. Είναι και η συνολική αίσθηση της εποχής –του πρώτου μισού του 20ού αιώνα- που αποπνέει. Μιας εποχής ταραχώδους, κινηματικής, συγκρουσιακής. Στο κλίμα αυτό συμβάλλει ασφαλώς η προβολή στους τοίχους ταινιών του Λουίς Μπουνιουέλ, όπως ο Ανδαλουσιανός σκύλος (κατεξοχήν σουρεαλιστικών επιρροών) ή το Los Olvidados («Ξεχασμένοι από την κοινωνία»).

 Έναν φίλο και συνεργάτη του Μπουνιουέλ, τον ντανταϊστή και σουρεαλιστή Γερμανό Μαξ Έρνστ συναντάμε στο βάθος της σάλας 206. Τα ξυλόγλυπτα κομμάτια σκακιού της φωτογραφίας είναι δικά του:

Τα έφτιαξε για την έκθεση «The Imagery of Chess» της Levy Gallery στην Ν.Υόρκη, το 1944. Σκακιέρα δεν υπάρχει, ή υπάρχει και όλα τα τετράγωνα είναι λευκά, διαλέξτε.

Ο Έρνστ αγαπούσε το σκάκι. Έπαιζε συχνά παρτίδες με τον άλλο φίλο του, Μαρσέλ Ντυσάν. Ένα από τα πιο παράξενα έργα του μάλιστα είναι το φαλλοκρατικό «Ο βασιλιάς παίζει με την βασίλισσα». Τέταρτη κατά σειρά γυναίκα του υπήρξε (οι καλλιτέχνες της εποχής άλλαζαν γυναίκες πιο συχνά κι από καμβάδες), η επίσης διάσημη ζωγράφος Ντοροτέα Τάννινγκ. Ήξερε κι αυτή σκάκι και δεν παρέλειπαν να παίζουν στην εν λόγω σκακιέρα:

Η Τάννινγκ ζωγράφισε τον παρακάτω πίνακα, που βρίσκεται δίπλα στην σκακιέρα του Έρνστ στο μουσείο. Ο πίνακας λέγεται «Φινάλε»:

Πιθανώς να είναι μια φεμινιστική απάντηση στο προαναφερθέν έργο του Έρνστ: στο κέντρο της πολύχρωμης σκακιέρας, μετά από σχεδιασμένες μανούβρες, ένα παράταιρο γυναικείο τακούνι τσακίζει μια τιάρα, σύμβολο του αξιωματικού, του συντηρητισμού, του μιλιταρισμού, του ίδιου του ανδρισμού. Καλά να πάθεις Μαξ. Έπρεπε να την αφήνεις να κερδίζει που και που.

Όπεν σκακιστικά τουρνουά στην Αθήνα στις γιορτές


(Angels and Demons, Monica Maglorzata Gabr, Mexico)

Για την περίοδο μετά την πρωτοχρονιά, τα κυριότερα τουρνουά που θα γίνουν στην Αθήνα είναι:

-) Το Πρωτοχρονιάτικο Όπεν στη μνήμη Αχιλλέα Μητσάκου, 1-8 Ιανουαρίου, στο Chess Square, με συνολικά έπαθλα 1.300 ευρώ. Ο σύνδεσμος με τις λεπτομέρειες εδώ και ο σύνδεσμος chess-results εδώ

– ) Το Πρωτοχρονιάτικο Τουρνουά στη μνήμη Αντώνη Μπέλλου, 2-7 Ιανουαρίου, στην ΠΣ Περιστερίου, έπαθλα 750 ευρώ. Ο σύνδεσμος εδώ

– ) Το 3ο Ράπιντ του ΑΜΕΣ Ν. Ερυθραίας, 5 Ιανουαρίου, χρηματικά έπαθλα ανάλογα με τις συμμετοχές. Η προκήρυξη εδώ και ο σύνδεσμος chess-results εδώ

Για την περίοδο ως την πρωτοχρονιά, σήμερα 26 Δεκεμβρίου και στις 29 Δεκεμβρίου θα γίνουν το 26ο και το 27ο Μπλιτς Chess Square λεπτομέρειες εδώ Στις 29 Δεκεμβρίου θα γίνει το 8ο Ράπιντ Κορυδαλλού λεπτομέρειες εδώ

Σε εξέλιξη βρίσκεται και ολοκληρώνεται στις 30 Δεκεμβρίου το τουρνουά σε Μνήμη Σπ. Μπίκου και Δ. Μαραγκουδάκη σύνδεσμος chess-results εδώ

* Πληροφορίες για άλλα όπεν τουρνουά που θα διοργανωθούν στις γιορτές στην Αττική μπορούν να μπαίνουν στα σχόλια.

Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ράπιντ και Μπλιτς 25-31 Δεκεμβρίου 2018

Στην Αγία Πετρούπολη, σε αίθουσα δίπλα στον ποταμό Νέβα, αρχίζει ανήμερα των Χριστουγέννων (τελετή έναρξης) μια κορυφαία διοργάνωση της χρονιάς: τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ράπιντ και Μπλιτς 2018. Σε συνέχεια μιας τριετούς συμφωνίας που είχε συνάψει η προηγούμενη δίοικηση της ΦΙΝΤΕ, η Σαουδική Αραβία θα είναι βασικός χρηματοδότης των αγώνων και δίνει το όνομα του Βασιλιά Σαλμάν στον τίτλο της διοργάνωσης “King Salman World Rapid and Blitz Championships”, αλλά τουλάχιστον μερικές εβδομάδες πριν ανακοινώθηκε πως ο τόπος διεξαγωγής θα είναι η Ρωσία και όχι όπως πέρσι το Ριάντ.

Ξεχωρίζει ασφαλώς η συμμετοχή του παγκόσμιου πρωταθλητή στο κλασικό σκάκι, του Μάγκνους Κάρλσεν, ενώ θα μετέχει και πληθώρα κορυφαίων σκακιστών. Στους άνδρες: Νακαμούρα, Αρονιάν, Μαμεντιάροβ, Βαγκ Χάο, Καριάκιν κ.ά. – στις γυναίκες: Α. Μούζιτσουκ, Ζου Βενζούν, Λάγκνο, Τζαγκνίτζε κ.ά.

Η μοναδική ελληνική συμμετοχή έως τώρα είναι της Σταυρούλας Τσολακίδου στο ράπιντ και το μπλιτς γυναικών.

Το επίσημο σάιτ με όλες τις λεπτομέρειες, το αναλυτικό πρόγραμμα και ζωντανή μετάδοση των παρτίδων:wrbc2018.com/en/

6o Κύπελλο Ελλάδας Λύσης Σκακιστικών Προβλημάτων


Mate in two (1906) by Frank Moss Bennett

Την πρώτη Κυριακή του νέου έτους, 6 Ιανουαρίου 2019 (ώρα 11.30-14.00) θα πραγματοποιηθεί το 6ο Κύπελλο Ελλάδας στη Λύση Σκακιστικών Προβλημάτων. Το Κύπελλο Λύσης έχει πια καθιερωθεί ως θεσμός, παίρνοντας σταθερή θέση στο ελληνικό καλεντάρι. Πρόκειται για έναν διαγωνισμό που  απευθύνεται τόσο σε έμπειρους λύτες όσο και σε σκακιστές που ελάχιστα ή και καθόλου έχουν ασχοληθεί με τα σκακιστικά προβλήματα. Θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε πολλές ελληνικές πόλεις, με κοινά θέματα και ενιαία βαθμολόγηση, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε περισσότερους σκακιστές να γνωρίσουν τον κόσμο του Καλλιτεχνικού Σκακιού.
Στο διαγωνισμό θα δοθούν προς λύση 14 προβλήματα από όλες τις «επίσημες» κατηγορίες (3 ορθόδοξα δύο κινήσεων, 3 σπουδές και από 2 ορθόδοξα τριών και περισσοτέρων κινήσεων, βοηθητικά και αντίστροφα) και οι διαγωνιζόμενοι θα προσπαθήσουν να λύσουν όσο περισσότερα μπορέσουν μέσα στο χρόνο των 2,5 ωρών. Τα περισσότερα προβλήματα έχουν επιλεγεί έτσι ώστε να είναι επιλύσιμα ακόμη και από άπειρους -στον τομέα αυτόν- σκακιστές, ενώ τα υπόλοιπα είναι επιπέδου διεθνών διαγωνισμών.
Περισσότερες πληροφορίες στο pdf εδώ

 

  • Στις Καρτέλες

    Στις Καρτέλες

    Προσθήκες/ανανεώσεις στις μόνιμες κόκκινες καρτέλες (τις βρίσκετε στο πάνω μέρος του σάιτ, όπως δείχνει η μικρογραφία):

    * 28 Σεπτεμβρίου --- Φωτορροή: προστέθηκαν 5 σκακιστικές φωτογραφίες επικαιρότητας --- ΕΔΩ

    * 11 Οκτωβρίου--- Ζωντανές Μεταδόσεις: προστέθηκαν σκακιέρες ζωντανής μετάδοσης των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων Συλλόγων Ανδρών & Γυναικών (Χαλκιδική, 12-18/10/2018) ΕΔΩ

    * 18 Μαρτίου--- Προσωπικές Σημειώσεις: προστέθηκε η σημείωση 56 "Ο Ιβάν" --- ΕΔΩ

    * 18 Μαρτίου--- Στιγμές: προστέθηκε μια νέα καταχώρηση--- ΕΔΩ

  • Skakistiko στο Facebok

  • Σκακιστικά Βιβλία

    Σκακιστικά Βιβλία

    Zenon Franco: Morphy Move by Move

    Αξιόλογη συνεισφορά στη βιβλιογραφία για τον θρυλικό Πολ Μόρφι στη σειρά της everyman "Move by Move". Μαζί με τις εξαιρετικές αναλυμένες παρτίδες πολλά βιογραφικά στοιχεία και σκέψεις για τον τρόπο παιχνιδιού του Μόρφι.
    Σύνδεσμος amazon ΕΔΩ

  • Σκακιστικοί Ιστότοποι

    Σκακιστικοί Ιστότοποι

    Το αρχείο σκακιστικής ιστορίας του Έντουαρντ Γουίντερ με συνεχείς προσθήκες και ακούραστη ερευνητική διάθεση. Σύνδεσμος:
    www.chesshistory.com

  • Στατιστικά

  • Who's Online

    24 visitors online now
    8 guests, 16 bots, 0 members